بسم الله الرحمن الرحیم

کار ما  آخر  بسامان   میرسد            کفر ما آخر به  ایمان  میرسد

دیر و زودش را خدا داند ولی              سختی دوران به آسان میرسد

شاهد این مدعا در باغ بین                هر زمستانی  به پایان  میرسد

شمع باش و گریۀ مستانه دار            علم  از  پیدا  و  پنهان  میرسد

هر کجا او را بدیدی بی حجب            بر دلت نوری ز عرفان میرسد

واعظان گویند از مردن بترس              عشق گوید بوی جانان میرسد

خلوتت را صرف عشق ناب کن           نفحه ها از طور یزدان میرسد

گر تویی اندرمحبت چون رسول          جبرئیلش سوی انسان میرسد

گل شدی امّا پر از خارو دغل             چون تو کی برخوان گلدان میرسد

سر بزیر افکن که بر بد مایلی             سهم خوبی خود به خوبان میرسد

                       شک ندارم احمد از خوبی تهیست

                        میته  حیوان  به  حیوان   میرسد